De zin van het leven

‘Wat is de zin van het leven?’ De aloude vraag waar vrijwel niemand een pasklaar antwoord op heeft. Heeft het leven wel zin? Of maakt nu juist zin het leven de moeite waard?
Klopt het als we zeggen ‘de zin van het leven is dat je het leven zin geeft’?
Zingeving… in dit woord zit ‘het geven van zin’. Een actie van geven dus. Het is niet ‘zinkrijging’. Al kunnen we zeker zin in iets krijgen als we ermee in aanraking komen. Maar vanuit dit zin in iets krijgen, ontstaat pas onze zingeving.
Ook wordt vaak gezegd dat de zin van het leven ‘gelukkig zijn’ is. Maar ja… geluk… wanneer ervaren we dit? En hoe houden we het ‘vast’? Wel, door zinvol te zijn voor jezelf en anderen.
Zelfkennis.nu heeft een eigen antwoord op vraag naar de zin van het leven die veel kan verduidelijken: de zin van het leven voor elk mens is persoonlijke bloei.

‘Zin’ is een prachtig woord. Het Engelse woord voor zin is sense, en dat zegt nog meer, want sense heeft nogal veel betekenissen: naast de betekenis van zin, staat sense ook voor gevoel, betekenis, besef, begrip, verstand en belang. Al deze woorden hebben dus te maken met- of leiden tot zingeving. En het Engelse sense betekent natuurlijk ook zintuig. Heel opmerkelijk is, is dat het werkwoord sense niet alleen verwijst naar het zintuig voelen en gewaarzijn, maar ook naar je bewust worden van.

Het woord zintuig is samengesteld. We kennen verschillende woorden die eindigen op ‘tuig’. Vaartuig, vliegtuig, rijtuig, werktuig, vistuig enzovoort. Deze ‘tuigen’ maken het mogelijk om te varen, te vliegen, te rijden, te werken of te vissen. En dit is ook met zintuig het geval. Jazeker, de zintuigen maken het mogelijk dat we voelen, beseffen, ervaren, begrijpen en belang ervaren. Onze zintuigen maken het mogelijk zin te ervaren, en wel in de dubbele betekenis van zinnigheid van iets ervaren en ergens enthousiasme voor hebben.

Als we al deze betekenissen van sense bekijken, hebben ze allemaal een functie in ons persoonlijke tot bloei komen, want bloeien en zelfexpressie gaan gepaard met betekenis, besef en begrip, met gevoel en verstand, en met het hebben van belang. Onze zintuigen maken het mogelijk om te bloeien, en maken het mogelijk hierdoor een groot enthousiasme te ervaren.

De zin van het leven is bloei. Bloeien is zinnig omdat het een groot geluksgevoel met zich meebrengt. We gaan ons met hartstocht en toewijding in zetten voor onze interesse en onze bloei, met al onze talenten en mogelijkheden. Zinnig en zinvol. Zonder dat voelen we ons niet tot ons recht komen. Als we nergens meer onze zinnen op zetten, waar leven we dan voor? Het is dus zinnig om dit in onszelf te onderzoeken. Hiervoor is enige tijd bezinning nodig. Dan géven onszelf in het leven iets heel moois: zin!

Onzin

Laten we ook onzin belichten. In de volksmond betekent dit ‘niet waar’, ‘niet juist’, of ‘zinloos’. Ofwel nonsens, want dit begrip komt van no sense. Dus door nonsens valt alles weg wat hiervoor werd belicht als sense. Veel wat van waarde is voor onze persoonlijke bloei in het leven, stopt door het wegvallen van sense: gevoel, betekenis, besef, begrip, verstand en het belang van deze dingen. We dienen dan ook in bezinning bij onszelf te onderzoeken welke nonsens in ons te vinden is, waardoor onze persoonlijke bloei wordt gehinderd of zelfs stopt. De nonsens bevindt zich namelijk ook in onze prachtige geest (die zo vol van mogelijkheden is) en is ontstaan door verkeerde veronderstellingen, aannames, conditioneringen, of overspannen verwachtingen. Die liepen we gedurende ons leven op door verkeerde of onvoldoende opvoeding en scholing. En dat kan een heleboel nonsens zijn! We hebben in onbewustheid geleerd ons te identificeren met zóveel zaken die onze bloei in de weg staan en hebben dit meestal niet in de gaten. Het is ons niet geleerd wakker en bewust te blijven vanuit ons relatief schone kind-zijn. We zijn dan ook zonder het te weten, zonder het op te merken en zonder dat iemand ons hier tijdig op wees, onze eigen tegenstander geworden om tot volledige bloei en zelfexpressie te komen.

Als we onhelder zijn, als toch vaak oh-zo creatief mens, houden we vast aan al die misvattingen, ofwel aan onzin of nonsens, die de ‘bedoeling’ van onze essentie dwarsbomen. We doen dit zélf. We kunnen er dus ook zélf mee stoppen als we leren zien hoe die misvattingen zijn ontstaan. We kunnen wakker en bewust worden. Opgelopen pijn in onze jeugd speelt hierin een flinke partij mee, waardoor we nog meer vasthouden aan misvattingen en opinies waar we gedurende de jaren in zijn geloven, want pijn jaagt het ego dat zichzelf kost wat kost wil handhaven aan. We creëren een ‘verhaal’ rond onze persoon, dat almaar bevestigd moet worden vanuit de misvatting dat we het leven zo draaglijk kunnen houden. Het ego – als je dit ziet als entiteit, wat het natuurlijk niet is (want het is volkomen illusoir) – wil niet sterven. Hoe langer we dit laten voortduren en dit onware ‘verhaal’ blijven bevestigen, voor onszelf en naar anderen toe, hoe meer we erin vastlopen en verstrikt raken. Zo groeit de nonsens in ons en ervaren we steeds meer frustratie en zinloosheid. Dit kan zelfs tot ziekte leiden.

Zin en onzin, twee simpele woorden die zoveel over onszelf vertellen. Over goed en verkeerd. Want goed is datgene wat ons doet bloeien, in een bewuste scheppingskracht richting zelfrealisatie. Daar kunnen we dus vól voor gaan! En verkeerd is alles wat dit in de weg staat. Simpel. Maar ja… voetbalfilosoof Johan Cruijff zei het ooit al: ‘voetbal is een simpel spel, maar wat erg lastig is, is simpel voetballen’. En dat gaat precies zo op in onze geestelijke ‘spel’ om tot bloei te komen. Er is dus innerlijk werk aan de winkel. We zullen allerlei dingen moeten gaan láten, voordat we in volle bloei dingen kunnen gaan dóen.

© Michiel Koperdraat