Over liefde

Wat is liefde?

Onvoorwaardelijke liefde, daarover wordt meestal gesproken als het hoogste goed in ons. En dat is het ook! Maar vraag je eens af: bestaat er wel voorwaardelijke liefde? Of hebben we het dan eigenlijk over iets anders?

We hebben het eigenlijk nooit over wat liefde in essentie is. We zien het – en praten erover – als over iets vanzelfsprekends dat we niet nader hoeven te duiden. Toch is het goed om het begrip liefde eens goed af te tasten om te zien of we het wel allemaal over hetzelfde hebben. Als we het niet over hetzelfde hebben, ontstaat er wellicht verwarring en is ons gevoel van liefde misschien wel zo weer verdwenen.

Hoe ervaren we liefde? Als we liefde in onszelf waarnemen op momenten dat we er vol van zijn, kunnen we zien dat het uit onze diepste essentie oprijst. We ervaren het dan als onze werkelijke natuur. Daarom kunnen we er zeker van zijn dat het behoort tot de natuur van het Absolute zelf. Het is er simpelweg, op die ervaringsmomenten, zonder dat we erom vragen of er iets voor te hoeven doen. En het is er, omdat we op die momenten in staat zijn om dingen te laten en dus juist niét te doen.

Mist

Omdat we ervan uit kunnen gaan dat het innerlijke licht in ons altijd schijnt en straalt, en als we dit niet kunnen ervaren, er blokkades zijn die dit innerlijke licht afschermen, kunnen we er tevens van uitgaan dat liefde er altijd is, maar merendeels wordt afgeschermd voor het ervaren ervan en daardoor niet kan wordt gevoeld. Liefde is namelijk geen gevoel. Liefde is een innerlijke zijns-staat die wordt gevoeld (met het hart) en gezien (met de rede).

Wat schermt liefde af? En wat doen we eigenlijk precies in onze geest waardoor het wordt afgeschermd?
Het zijn onze psychische mechanismes die automatisch optreden, die door ons meestal niet worden waargenomen, en die hierdoor in onze geest ongeremd hun gang kunnen gaan. Zonder dat we het in gaten hebben – in onze wakende slaap – raken we zo afgesneden van onze innerlijk bron van liefde die deel uitmaakt van onze diepste essentie. We voelen dan andere en vaak heftiger emoties die ons afsnijden van het geluksgevoel dat liefde met zich meebrengt, kortom: gevoelens die ons ongelukkig maken.

We zullen dus zicht moeten krijgen op deze geestelijke mechanismes voordat we überhaupt in staat zullen zijn om onvoorwaardelijke liefde in ons die ruimte te geven om zich op elk moment voluit te tonen.
We krijgen zicht op deze mechanismes door ze te ontdekken, te herkennen, te benoemen, te herwaarderen en dan vervolgens op te geven, zodat ze hun werkzaamheid op den duur verliezen. Ze vormen in feite een mist die oplost doordat ons innerlijk licht erop schijnt en het weg straalt zoals de zon ochtendmist weg straalt. Telkens als ze nog eens opspelen, want ze worden van buitenaf getriggerd, zien we ze eerder en hebben ze minder kracht.

Goede voornemens

Ik herken regelmatig deze houding bij goedwillende mensen: zij nemen zich voor enkel nog vanuit liefde te leven. Dit zal zeker een liefdevol en vredevol resultaat hebben als er vanuit deze intense wens innerlijke stilte is en er geen tegenslag optreedt en we geen onaangename triggers ontmoeten.
De essentiële wens om vanuit liefde te leven komt uit het hart. De beslissing om hier 24/7 naar te gaan leven komt echter uit het hoofd en wat uit het hoofd komt, kan makkelijk worden verstoord door gevoelens die ontstaan door uiterlijke omstandigheden of het gedrag van anderen. Dan kan de liefdevolle houding – wat iets anders is dan de liefde zelf – zomaar omslaan in het tegendeel. Het komt niet zelden voor dat een liefdevolle houding omslaat in wrevel of zelf haat.
Als dit het geval is, weten we dat we onze mentale mist zullen moeten gaan onderzoeken om te ontdekken wat er precies de oorzaak van is dat onze liefdeswens wordt verdrongen. Om dit dan vervolgens te gaan benoemen, te herkennen, te herwaarderen en op te geven.

Waar of niet waar

Als we inzien dat ware liefde behoort tot de onvergankelijke aspecten van de natuur van het Absolute – net als schoonheid, stilte, onvergankelijkheid e.d. – zullen we ook inzien dat liefde die op het ene moment opkomt en op een ander moment weer verdwijnt geen ware liefde kan zijn. Iets dat werkelijk Waar is – met een hoofdletter w – is namelijk altijd waar en kan niet fluctueren, ook niet qua intentie. Daarom moeten we goed opletten dat we tijdelijke opkomende liefdesgevoelens niet verwarren met essentiële onvoorwaardelijke liefde. Tijdelijke liefde is er vanuit een tijdelijke vredevol aanwezig kunnen zijn, of ontstaat vanuit identificaties en verdwijnt door weer andere identificaties.

Natuurlijk is elk gevoel van liefde toch ook een afspiegeling van de liefdesnatuur van het Absolute, hoe verkokerd het zich in onze geest ook manifesteert. Zo bestaat bij veel mensen bijvoorbeeld een op identificatie gebaseerde dierenliefde: de liefde voor een huisdier, die heel echt wordt gevoeld, maar toch zeer in contrast staat met eten van plofkippen en kiloknallers. Het zal duidelijk zijn dat onvoorwaardelijke liefde de dieren in de bio-industrie nooit kan uitsluiten.
Een ander voorbeeld: de liefde voor een voetbalclub kan in iemands beleving wel onvoorwaardelijk zijn, maar is dat natuurlijk niet omdat het opponente clubs creëert waarvan niet kan worden gehouden. Alleen identificatie in onbewustheid doet deze beperkte gevoelens van liefde en verbondenheid ontstaan. Identificatie is echter tijdelijk (hoe lang het soms ook duurt) en de hieruit ontstane liefdegevoelens zijn hierdoor dan ook tijdelijk en dus niet echt onvoorwaardelijk te noemen.

Omdat liefde deel uitmaakt van de essentie (de natuur) van het Absolute, kan niets ervan of ervoor worden uitgesloten. Op zelfkennis.nu zijn een aantal mechanismes beschreven die (onvoorwaardelijke) liefde afschermen zodat we het niet kunnen ervaren. We kunnen die aanwezigheid van mechanismes herkennen aan het feit dat er in ons geen vrede is en we in negativiteit verkeren. Want is er liefde… dan is er vrede.

  • Identificatie

  • Interne consideratie

  • Stress

  • Ongeduld

  • Willen

© Michiel Koperdraat