Waar het om gaat

De mogelijke evolutie van de mens

Zelfkennis Nu gaat ervan uit dat ieder mens zich kan ontwikkelen in drie gelijkwaardige en functioneel samenwerkende centra van bewust functioneren: het denkende, het voelende en het handelende principe (hoofd, hart en lichaam). Deze drie centra vormen samen de basis van ons ervaren en handelen, maar worden in het dagelijks leven vaak niet naar hun volle potentie benut. Het opdoen van zelfkennis maakt het mogelijk hun werking te verdiepen en te verfijnen, terwijl ook de onderlinge samenwerking wordt geoptimaliseerd. Hierdoor realiseren we een meer geïntegreerde en heldere manier van aanwezig zijn in ons leven.

Centraal in dit ontwikkelingsproces staat ons onderscheidingsvermogen: de innerlijke helderheid waarmee we waarnemen, waarderen en richting bepalen. Dit intelligente innerlijke waarnemen leert ons zien wat zich in onszelf en in de wereld afspeelt, zonder ons daarmee te identificeren. De helderheid van dit onderscheidingsvermogen verschilt echter van mens tot mens en hangt mede samen met iemands aangeboren geestelijk constitutie.
Zelfkennis is geen uiteindelijke staat van geest, maar een proces: een voortdurende praktijk van waarnemen, onderscheiden en innerlijk verfijnen binnen het alledaagse bestaan.

Op Zelfkennis Nu worden verschillende spirituele en filosofische tradities benaderd als praktische ‘wegen’ of werkmethoden die elk een specifieke ingang bieden tot zelfkennis. Zonder dogmatiek ondersteunen zij ons in het dagelijks leven, onder gewone omstandigheden. Elke traditie of methode biedt een eigen toegang tot innerlijk werk, afhankelijk van de aanleg en gevoeligheid van degene die ermee werkt.
Taal, verhalen, mythen en concepten zijn waardevolle en noodzakelijke vormen van menselijke betekenisgeving en overdracht van wijsheid. Zij dienen als metafoor, parabel, creatieve expressie of praktische oriëntatie. Verhalen en concepten worden pas problematisch wanneer we ons ermee identificeren. Dan dienen zij niet langer als hulpmiddel, maar vervangen zij de directe waarneming en zetten zij het bewustzijn vast in een beperkte interpretatie van de werkelijkheid.

Zelfkennis Nu stimuleert een verdiept vermogen om aan de werkelijkheid om ons heen te beantwoorden. We leven niet langer primair vanuit willen, sturen of controleren, maar trekken ons ook niet uit het leven terug. In plaats daarvan ontwikkelen we het vermogen om adequaat en dienend te reageren op de situaties, relaties en omstandigheden die zich aandienen.
Het gaat om een vorm van verantwoordelijkheid die zowel persoonlijk als levensbepalend is: de kwaliteit van onze waarneming bepaalt de kwaliteit van ons handelen, en daarmee ook de wijze waarop wij bijdragen aan onze omgeving. We oefenen ons in helder aanwezig zijn in de wereld, waarbij denken, voelen en handelen niet los van elkaar staan, maar als een samenwerkend geheel een verfijnde ontvankelijkheid en betrokkenheid mogelijk maken.
In plaats van de werkelijkheid te willen beheersen — of eraan te ontsnappen — leren we ons er nauwkeuriger, bewuster en zorgvuldiger toe te verhouden.

——————————————————————————————————-

Zelfkennis Nu biedt de kans een een evenwichtige
bevrijdende ontwikkeling op gang te brengen
gestadig en in je eigen tempo

——————————————————————————————————-

De Vierde Weg: een innerlijke transitie voor ieder individu.

De Vierde Weg, de innerlijke ontwikkelingsmethode van Gurdjieff en Ouspensky, is die nog wel zinnig, of van deze tijd? Zeker! Meer dan ooit zelfs, want enerzijds biedt onze tijd vele voordelen: we verwierven individuele vrijheid, vele dogma’s en taboes zijn verdampt en er zijn legio informatie- en communicatiemogelijkheden. Anderzijds komt de mens er meestal nog steeds niet aan toe om naar zijn essentie te leven en identificeert hij zich (individueel en collectief) als nooit tevoren met trends, hausses en overtuigingen op allerlei gebied. De mens lijkt niet echt wákkerder geworden sinds de tijd van Gurdjieff en Ouspensky. Maar een werkelijk besef van zijn mogelijke innerlijke evolutie kan maken dat de onbewustheid van denken, voelen en handelen kan worden overstegen. De Vierde Weg, een combinatie van drie traditionele ontwikkelingswegen – van de Rede (de denker), van het Gevoel (de toegewijde) en van het Lichaam (de lichaamsbeheerser) – leert ons onze geest te zuiveren en op een juiste manier te gebruiken. Een ontwikkeling van hoofd, hart en handen.

Doordat we de werking van onze geest nog steeds niet goed kennen en ons daar niet van bewust zijn, handelen we veelal vanuit gewoonte en conditionering en identificeren we ons voortdurend met denkbeelden, gevoelens en situaties. Dit wordt wakende slaap genoemd in De Vierde Weg. Als we echter leren om onsZelf te herinneren en werkelijk wákker worden, zullen we naar onze werkelijke essentie gaan leven. Door te gaan volgen wat we leren – autonoom, als eigen levenscoach – komen we uiteindelijk tot innerlijke éénheid in de staat van Zelfbewustzijn en zijn we in vrede, wat we ook denken met ons hoofd, wat we ook voelen in ons hart en hoe we ook hand-elen, in welke situatie dan ook. Dan houden we niet-aflatend en innerlijk volkomen vrij van onszelf en anderen.

De Vedische uitgangspunten

Ook de Vedische filosofie biedt een helder beeld van hoe de mens zich innerlijk kan bevrijden en tot zelfrealisatie kan komen. Net als De Vierde Weg biedt deze filosofie een zuivere mindmap van hoe onze geest werkt. Zoals ons lichaam organen heeft, heeft ook onze geest een aantal vitale subtiele ‘organen’ die het mogelijk maken om onze volledige menselijke potentie te realiseren. We kennen deze geestelijke instrumenten echter niet goed (slechts deels), waardoor we eigenlijk toestaan dat ze niet juist functioneren. Als we ontwaken uit de hierboven genoemde wakende slaap kunnen we onze geest volledig zuiveren. Dan worden we ons bewust van onze ware geestelijke potentie en gaat ons geestelijk instrumentarium naar behoren z’n werk doen. Dan ontdekken we ook wat dit ons brengt én waar het ons (goddank) van verlost.

Dit proces van zelfkennis opdoen is een grote kans! Want zo komt er in ons dagelijks leven een evenwichtige bevrijdende ontwikkeling op gang, gestadig en in ons eigen tempo.
Beide ‘wegen’ zijn uniek en elkaar versterkend, want ze sluiten naadloos op elkaar aan. De mogelijke evolutie van de mens wordt zo inzichtelijk en uitvoerbaar. In tegenstelling tot wat veelal wordt gedacht is de mens nog niet uit-geëvolueerd!