Bloedmaan, een metafoor

Op 27 juli 2018 was er een een totale maansverduistering en op 21 januari 2019 opnieuw, en wel een langdurende! De aarde staat bij een maansverduistering tussen de zon en de volle maan in. Doordat door onze aardse atmosfeer een klein deel van het passerende zonlicht afbuigt, kan alleen nog enig rood licht, ofwel de laagste lichtfrequentie, de verduisterde maan bereiken en haar die markante bloedrode kleur geven. Zij weerspiegelde dus alleen nog de laagste lichtfrequenties. Dit wordt bloedmaan genoemd.

In de spirituele filosofie staat de weerspiegelende volle maan voor onze Buddhi: ons hoogste onderscheidingsvermogen, en wordt hierom ook wel de Poort naar Innerlijke Wijsheid genoemd. De onderscheidende Buddhi is namelijk in essentie onnoemelijk intelligent. Zonder obstakels die het zicht op Buddhi belemmeren, weerspiegelt zij in onze geest het verblindende licht van Bewustzijn – ofwel Ware kennis of Waar weten – zoals de maan het felle zonlicht weerspiegelt. Zowel absoluut Bewustzijn als onze zon zijn te verblindend om in volle glorie te kunnen aanschouwen, het zou ons totaal verblinden.

De kracht van het weerspiegelde licht van ons hoogste onderscheidingsvermogen, de innerlijke maan in onze reflectieve geest, staat dus voor de kracht en omvang van hoeveel waarheid en wijsheid wij in onszelf reflectief kunnen ontvangen. Hoe helder is onze innerlijke maan? Hoeveel bewustzijn weerspiegelt deze innerlijke maan in onze geest?

Zoals de fysieke maan wordt verduisterd, wordt ook onze innerlijke maan verduisterd. Soms kort, maar helaas vaak voor lange (levens)duur. Het gevolg hiervan is dat we geen wijsheid kunnen onderscheiden van onwijsheid of waarheid van onwaarheid, en hieruit volgt dat we vaak niet wijs handelen en niet naar waarheid leven. Uit die innerlijke maansverduistering, die in ons optreedt als we onze essentie kwijt zijn geraakt – meestal door opvoeding en uiterlijke omstandigheden – kan veel ellende voortkomen. Wijsheid kan dan zo zijn afgedekt dat er zelfs bloed kan gaan vloeien, getuige de vele ellende die we op onze planeet elke dag waarnemen. Een verduisterde innerlijke maan veroorzaakt op elk gebied een beleving (een idee of gevoel) van afgescheidenheid, voortkomend uit ernstig beperkende identificaties die ons ego deden ontstaan en deze telkens weer bekrachtigen.

In grote groepen mensen hebben zich allerlei hardnekkige conditioneringen en overtuigingen genesteld. Dit houdt bij het individu niet alleen een vals zelfbeeld in stand waar veel waarde aan wordt gehecht, maar verduistert tevens het zicht op de werkelijkheid en wat hierin echt nodig is. Vele collectieve identificaties, bijvoorbeeld die van politiek of religie, hebben de innerlijke maan van een groot deel van de mensheid doen verduisteren en dus kunnen we helaas spreken van een hardnekkige wereldwijde ‘bloedmaan’. Alleen de laagste frequenties are ‘ruling the waves’. Alle ellende op onze mooie wereld, alle afgescheidenheid en strijd, alle armoede en ongelijkheid, en al het geweld dat de mens onze planeet aandoet, is het gevolg van deze verduistering van de menselijke ‘spirit’, van die magnifieke menselijke geest met al zijn mogelijkheden. Geïdentificeerd egocentrisme op kleine en grote schaal is de oorzaak van heel veel ellende.

Van zo’n prachtig kosmisch maansverduistering-moment kunnen we genieten als het weer eens optreedt. Het komt namelijk overal op de wereld voor, maar in Nederland duurt het nog tot 16 mei 2022. Laat deze maan-allegorie een herinnering zijn om wakker, helder en in Nu te verblijven! In zelfherinnering dus, want in een stille geest is Buddhi beschikbaar als het krachtige geestelijke orgaan dat ons in staat stelt ons als persoon volledig innerlijk te ontwikkelen en vrij te maken.

.

© Michiel Koperdraat