Bloedmaan (een metaforisme)

Op 27 juli j.l. was er een ‘bloedmaan’ en op 21 januari 2019 was er weer een) een totale maansverduistering, en nog een langdurende ook!
De aarde staat bij een maansverduistering dus tussen de zon en de volle maan in. Doordat door de aardse atmosfeer een klein deel van het passerende zonlicht afbuigt, kan alleen nog enig rood licht (de laagste lichtfrequentie) de verduisterde maan bereiken en haar die markante bloedrode kleur geven. Zij weerspiegelde dus alleen nog de laagste lichtfrequenties. Dit wordt bloedmaan genoemd.

In de spirituele filosofie staat de weerspiegelende volle maan voor onze Buddhi: ons hoogste onderscheidingsvermogen, en wordt hierom ook wel de Poort naar Innerlijke Wijsheid genoemd. De onderscheidende Buddhi is namelijk in essentie onnoemelijk intelligent. Zonder obstakels die het zicht op Buddhi belemmeren, weerspiegelt zij in onze geest deels het verblindende licht van Bewustzijn – ofwel Ware kennis of Waar weten – zoals de maan het felle zonlicht weerspiegelt. Zowel Bewustzijn als onze zon zijn te verblindend om in volle glorie te kunnen aanschouwen, het zou ons totaal verblinden.

De kracht van het licht van Buddhi, de innerlijke maan in onze reflectieve geest, staat dus voor de kracht en omvang van hoeveel waarheid en wijsheid wij in onszelf reflectief kunnen ontvangen.

Zoals nu de fysieke maan op 27 juli 2018 werd verduisterd, is ook onze innerlijke maan vaak verduisterd. Soms kort, maar helaas vaak voor lange (levens)duur. Het gevolg hiervan is dat we geen wijsheid kunnen onderscheiden van onwijsheid of waarheid van onwaarheid, en hieruit volgt dat we vaak niet wijs handelen. Uit die innerlijke maansverduistering, die in ons optreedt als we onze essentie kwijt zijn geraakt – meestal door opvoeding en uiterlijke omstandigheden – kan veel ellende voortkomen. Wijsheid kan dan zo zijn afgedekt dat er zelfs bloed kan gaan vloeien, getuige de vele ellende die we op onze planeet elke dag waarnemen. Een verduisterde innerlijke maan veroorzaakt op elk gebied een beleving (idee en gevoel) van afgescheidenheid door egocentrisme, voortkomend uit ernstig beperkende identificaties.

In grote groepen mensen hebben zich allerlei hardnekkige conditioneringen en overtuigingen genesteld, waar vanuit een vals zelfbeeld veel waarde aan wordt gehecht, en die het zicht op de werkelijkheid (en voor wat hierin echt nodig is) hebben verduisterd. Vele collectieve identificaties, bijvoorbeeld die van politiek of religie, hebben de innerlijke maan van de mensheid in feite permanent verduisterd en dus kunnen we helaas spreken van een hardnekkige wereldwijde ‘bloedmaan’. Alle ellende op onze mooie wereld, alle afgescheidenheid en strijd, alle armoede en ongelijkheid, en al het geweld dat de mens onze planeet aandoet, is het gevolg van deze verduistering van de menselijke ‘spirit’, ofwel het gevolg van geïdentificeerd egocentrisme op kleine en grote schaal.

Van zo’n prachtig kosmisch maansverduistering-moment kunnen we genieten als het optreedt. Het komt namelijk overal op de wereld voor, maar in Nederland duurt het nog een flinke tijd. Laat deze maan-allegorie een herinnering zijn om werkelijk wakker, helder en in Nu te verblijven! In zelfherinnering dus, want in een stille geest is Buddhi beschikbaar als het krachtige geestelijke orgaan dat ons in staat stelt ons volledig innerlijk te ontwikkelen en vrij te maken.

.

© Michiel Koperdraat